Richtlijn behandeling Multipel Myeloom

8 november 2017 – Onlangs is de herziene richtlijn voor de behandeling van het Multipel Myeloom (MM) gepubliceerd. De reden om de bestaande richtlijn te herzien, komt voort uit de sterk toegenomen behandelingsmogelijkheden zowel in eerste lijn als bij terugkeer van de ziekte.

De richtlijn is bedoeld om aanbevelingen te geven, daar waar in de dagelijkse praktijk de belangrijkste knelpunten bestaan. De richtlijn probeert meer uniformiteit van behandeling en een betere overleving van patiënten met  Multipel Myeloom in Nederland te bewerkstelligen.

Multipel Myeloom

Multipel Myeloom is ook bekend als de ziekte van Kahler. Otto Kahler (1849-1893) beschreef de ziekte voor het eerst. Het is een kwaadaardige beenmergziekte die veroorzaakt wordt door een woekering van plasmacellen. Opeenhopingen van deze afwijkende cellen kunnen in het beenmerg, dus in het hele skelet, voorkomen.

In Nederland krijgen elk jaar ongeveer 1100 mensen de diagnose Multipel Myeloom. Er zijn in ons land ongeveer 5000 patiënten met Multipel Myeloom. De ziekte komt meer voor bij oudere mensen, bij de diagnose is 60% ouder dan 65 jaar. Iets meer mannen dan vrouwen krijgen Multipel Myeloom. (Bron: Hematon).

Herziene richtlijn

De laatste richtlijn voor de behandeling van het Multipel Myeloom is in 2016 gepubliceerd, namens de Myeloom Werkgroep (MWG) van stichting Hemato-Oncologie Volwassenen Nederland (HOVON). In de afgelopen tijd zijn verschillende grote gerandomiseerde studies gepubliceerd, die aanpassing van de richtlijn rechtvaardigen. De herziene richtlijn is gebaseerd op informatie uit deze studies, alsmede op expertopinies van de leden van de MWG.

Uitgangspunt studieverband

Het uitgangspunt blijft dat behandeling van patiënten in (HOVON) studieverband essentieel is. Bij alle aanbevelingen is dit dan ook het primaire uitgangspunt.

Deze richtlijn betreft ook aanbevelingen voor patiënten, die niet willen of kunnen participeren in studies. Bij deze aanbevelingen is, waar mogelijk, uitgegaan van overlevingsvoordeel als parameter. In geval er (nog) geen overlevingsvoordeel is aangetoond, maar behandeling wel in een langere progressie-vrije overleving resulteert en gepaard gaat met een verwachtte verbetering van de kwaliteit van leven is de werkgroep van deze parameter in haar aanbevelingen uitgegaan. Zeker bij de behandeling van het recidief of resistent MM ontbreken niet zelden gegevens over de optimale duur van de behandeling. Dan is uitgegaan van de duur zoals beschreven in de grootste
beschikbare studies.

Meer informatie

Ontvang ook onze nieuwsbrief
Praat mee