Impact centralisatie chirurgie op kwetsbare kankerpatiënt

8 oktober 2018Simone Versteeg en collega’s concluderen dat een grondige beschouwing wenselijk is van de niet-klinische effecten van (toekomstig) centralisatiebeleid. Hoewel verdere centralisatie niet per definitie hoeft te leiden tot een hogere reisbelasting, tonen de resultaten van deze studie aan dat de effecten ongelijk verdeeld lijken te zijn over patiëntengroepen. Meer onderzoek hiernaar wordt sterk aanbevolen.

Reisbelasting

Centralisatie van oncologische chirurgie heeft potentieel een grotere impact op de reisbelasting van kwetsbare kankerpatiënten, zoals ouderen en mensen met een lagere sociaaleconomische status. Dat blijkt uit een population-based studie van Simone Versteeg (EUR/Nivel) en collega’s van IKNL en Erasmus Universiteit. Hoewel volgens het onderzoek verdere centralisatie van oncologische chirurgie niet per se hoeft te leiden tot langere reisafstanden en reistijden, blijft de impact op kwetsbare patiënten een aandachtspunt. In de praktijk dient namelijk ook rekening gehouden te worden met extra reizen voor bijvoorbeeld chemo- en radiotherapie. De onderzoekers pleiten daarom voor een grondige beschouwing op de niet-klinische effecten van het centralisatiebeleid.

Trends richting centralisatie

In de afgelopen jaren zijn er steeds meer trends richting centralisatie van complexe, medische procedures, waaronder chirurgie bij patiënten met kanker. Bij het onderzoek naar de gevolgen hiervan wordt de impact op de reisbelasting van patiënten (grotere afstand naar ziekenhuis, langere reistijden en bijbehorende reiskosten) veelal genegeerd. In deze studie zijn de effecten van diverse centralisatiescenario’s voor chirurgie in kaart gebracht op de reisbelasting van patiënten met gastro-intestinale tumoren, in het bijzonder voor kwetsbare patiëntengroepen (ouderen en patiënten met een lagere sociaal economische status).

Opzet onderzoek

De analyses omvatten alle chirurgisch behandelde patiënten in Nederland met colorectale, maag- of slokdarmkanker die tussen 2012-2013 zijn gediagnosticeerd. Op de eerste plaats werd door simulaties de reisbelasting van individuele patiënten bepaald in zowel de werkelijke situatie, als in vier hypothetische scenario’s waarbij de mate van centralisatie differentieerde. Hierna is onderzocht of de potentiële effecten op de reisbelasting, verschillen tussen de diverse groepen patiënten.

Meer informatie

Ontvang ook onze nieuwsbrief
Praat mee