De lockdowns in verband met coronamaatregelen  zorgden voor duizenden uitgestelde huidkankerdiagnosen in 2020. Vooralsnog lijkt deze uitgestelde zorg weinig effect op de tumordikte en het tumorstadium te hebben gehad. Dat concluderen epidemioloog Marieke Louwman (IKNL) en dermatoloog Marlies Wakkee (Erasmus MC) na analyse van data uit de Nederlandse Kankerregistratie en PALGA-databank. 

Minder niet-melanoom huidkanker vastgesteld

Tijdens de eerste lockdown werden de helft minder basaalcelcarcinomen en een derde minder plaveiselcelcarcinomen vastgesteld dan in dezelfde periode in voorgaande jaren. Daardoor werden over heel 2020 bijna 12 duizend basaalcelcarcinomen en ruim 11 honderd plaveiselcelcarcinomen minder ontdekt dan in eerdere jaren. Bij deze berekening hielden de onderzoekers rekening met de oversterfte door covid-19, want basaal- en plaveiselcelcarcinomen komen vooral bij ouderen voor.

De gemiddelde melanoomdikte – die zegt iets over het risico op uitzaaiingen – verschilde statistisch niet tussen het pre-COVID-tijdperk en de onderzochte periode erna. Wel vonden de onderzoekers tijdens de eerste lockdown een kleine verschuiving richting een ongunstiger tumorstadium. Voor plaveiselcelcarcinomen vonden ze geen verschillen en voor basaalcelcarcinomen werd dit niet onderzocht want die groeien zeer langzaam.  

Immunotherapie

De onderzoekers onderzochten een beperkt aantal factoren. “We keken eigenlijk alleen naar een tumordikte en een verschuiving in tumorstadium. Wat we niet mee hebben genomen, is de impact op de hele prognose van de patiënt. Er zijn artikelen verschenen die laten zien dat de start van immunotherapie door de lockdown is vertraagd en dat er tijdens de tweede lockdown meer hersenuitzaaiingen zijn gevonden.”  Daarom breiden de onderzoekers hun analyse uit, onder andere naar de gevolgen van de lockdowns op immunotherapie. 

Meer informatie